Dotacja przedmiotowa to jeden z trzech rodzajów dotacji ze środków publicznych określonych w ustawie o finansach publicznych. Polega na tym, że państwo lub samorząd dopłaca do określonego rodzaju usługi, towaru albo świadczenia – tak, aby odbiorca końcowy mógł korzystać z niego w niższej cenie.
Mity i fakty o dotacji przedmiotowej
🔹 Mit 1: Dotacja przedmiotowa trafia bezpośrednio do obywatela.
Fakt: Środki przekazywane są instytucji lub przedsiębiorstwu, które świadczy daną usługę lub wytwarza towar (np. przewoźnik kolejowy). Obywatel korzysta pośrednio – np. płacąc mniej za bilet.
🔹 Mit 2: To forma wsparcia dla dowolnej działalności organizacji.
Fakt: Dotacja przedmiotowa zawsze jest związana z konkretnym rodzajem usługi lub towaru – np. z dopłatą do posiłków w stołówkach szkolnych czy do przejazdów komunikacją.
🔹 Mit 3: Dotacja przedmiotowa daje pełną swobodę wydatkowania.
Fakt: Wydatkowanie jest ściśle określone – środki mogą być przeznaczone wyłącznie na ten produkt lub usługę, do której państwo dopłaca.
Przykłady
- Dopłaty do biletów ulgowych w transporcie publicznym – przewoźnik otrzymuje środki, dzięki którym uczeń czy student płaci mniej.
- Dopłaty do posiłków w stołówkach szkolnych – szkoła otrzymuje część kosztów, a rodzice płacą niższą cenę za obiad dziecka.
- Dopłaty do określonych usług rolniczych czy energetycznych.
👉 W skrócie: dotacja przedmiotowa = dopłata państwa/samorządu do konkretnego towaru lub usługi, aby były one tańsze dla użytkownika końcowego.
Jaki jest główny cel dotacji przedmiotowej?
Głównym celem jest obniżenie ceny konkretnego produktu lub usługi dla obywatela. Państwo dopłaca producentowi lub usługodawcy, aby cena detaliczna była niższa.
Jaki jest popularny przykład dotacji przedmiotowej?
Klasycznym przykładem są dopłaty do ulgowych biletów komunikacji publicznej (np. dla uczniów i studentów), dopłaty do niektórych środków w rolnictwie czy dofinansowanie do tworzenia i rozpowszechniania filmów.
